เลือกประเภทแหล่งเรียนรู้
เลือกตามอำเภอ
ประเภทสถานที่แล..
เมืองทวารวดีดงมะรุม
อ.โคกสำโรง
เมืองดงมะรุมเป็นเมืองโบราณที่มีคูน้ำ คันดินรอบลอบ ผังสี่เหลี่ยมมุมมนขนาดประมาณ 450 × 700 ม. มีอายุเก่าแก่อย่างน้อยตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 12 เมืองดงมะรุมปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีอย่างน้อย 2 สมัย คือ 1. สมัยก่อนประวัติศาสตร์ พบหลักฐานขวานหินขัดชนิดต่างๆ เช่น ขวานแบบมีบ่าและแบบไม่มีบ่า อายุประมาณ 3,000 ปี 2. สมัยทวารดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 - 14 พบหลักฐานเป็นจำนวนมาก คือ หลักฐานที่เกี่ยวกับศาสนาและความเชื่อ ได้แก่ พระพิมพ์รูปพระพุทธเจ้าประทับนั่งสมาธินาคปรก หลักฐานเกี่ยวกับชีวิตและความเป็นอยู่ ได้แก่ แท่นหินบด เศษภาชนะดินเผา เช่น หม้อ ชาม คนโท กาน้ำ ลูกกระสุนดินเผา แวดินเผา เครื่องประดับ เช่น ลูกปัดหิน ลูกปัดแก้ว กำไลโลหะ ผนึกตราดินเผาเป็นรูปที่ไม่ชัดพบที่เมืองดงมะรุม 1 ชิ้น ปัจจุบันเป็นสมบัติของ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสมเด็จพระนารายณ์ จังหวัดลพบุรี และจารึกบนแท่นหิน หลักฐานโลหกรรม ได้พบขี้แร่เหล็ก (Slag) จำนวนหนึ่ง ผู้ที่อาศัยที่เมืองดงมะรุมคงจะ มีกิจกรรมของโลหกรรมในอดีต
14
ประเภทสถานที่แล..
วัดหนองสำโรง
อ.โคกสำโรง
วัดหนองสำโรง ตั้งอยู่หมู่ที่ 14 ตำบลสะแกราบ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ได้รับการตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2470 วัดหนองสำโรง - พระสังฆาธิการ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เป็นศูนย์รวมจิตใจและจัดกิจกรรมทางศาสนาของชาวบ้านในพื้นที่
36
ประเภทสถานที่แล..
วัดลิ้นทอง
อ.โคกสำโรง
วัดลิ้นทอง (วัดสะแกราบ) เป็นวัดราษฎร์เก่าแก่สังกัดมหานิกาย สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2326 ภายในมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่สูง 10 เมตร และอุโบสถที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นศูนย์กลางการทำบุญและศึกษาพระปริยัติธรรมของชาวบ้านในพื้นที่
40
ประเภทสถานที่แล..
แหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้
อ.โคกสำโรง
แหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้ ตั้งอยู่ที่วัดพรหมทินใต้ หมู่ที่ 11 ตำบลหลุมข้าว อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ปี พ.ศ. 2529 กรมศิลปากรได้เข้ามาสำรวจในเขตจังหวัดลพบุรี ซึ่งได้พบเมืองโบราณหลายแห่งรวมไปถึงแหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้ จากการสำรวจครั้งนั้นพบหลักฐานประเภทเศษภาชนะดินเผาตั้งแต่เนื้อธรรมดาจนถึงเนื้อแกร่ง ไม่ค่อยมีการตกแต่งมากนักเพราะว่าน่าจะเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตขึ้นในชุมชน และยังพบเครื่องถ้วยแบบจีนสมัยราชวงศ์เหม็ง ภาชนะรูปแบบไหขอม เครื่องเคลือบจากกลุ่มเตาศรีสัชนาลัย รวมทั้งยังพบภาษาบาลี อักษรปัลลวะ (พุทธศตวรรษที่ 11-12) และอักษรปัลลวะ (พุทธศตวรรษที่ 13) ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 กรมศิลปากรได้ดำเนินการขุดค้นและขุดแต่งภายในวัดพรหมทินใต้ บริเวณด้านข้างพระอุโบสถหลังเก่า โดยได้ทำการบูรณะพระอุโบสถหลังเก่าหลังเก่าในสมัยอยุธยา ในปี พ.ศ. 2547 ผศ.ดร.ธนิก เลิศชาญฤทธิ์ นำคณะนักศึกษาจากภาควิชาโบราณคดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ทำการขุดค้นบริเวณด้าน ทิศตะวันตกของ พระอุโบสถ หลักฐานที่พบได้แก่โครงกระดูกมนุษย์ สิ่งที่พบร่วมกับโครงกระดูก เช่น ภาชนะดินเผารูปทรงต่างๆ (เกือบทั้งหมด มีการตกแต่งผิวด้วยการขัดมัน) ชั้นดินมีความหนาเฉลี่ยประมาณ 100 เซนติเมตร เป็นชั้นที่วางตัวอยู่ถัดขึ้นมาจากชั้นดินก่อนสมัยประวัติศาสตร์ตอนปลายหลักฐานที่พบ เช่น ภาชนินเผาแบบต่างๆโดยเฉพาะภาชนะแบบมีสัน ลูกปัดแก้ว เบี้ยดินเผา ชิ้นส่วนพวยกา หินดุ ฯลฯ (ราวพุทธศตวรรษที่ 11-13) พบโครงกระดูกพร้อมภาชนะดินเผารูปทรงต่าง ๆ กำไลสำริด ลูกปัด เครื่องปั้นดินเผา เครื่องมือเหล็ก สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย ซึ่งอาจจะรวมถึงยุคสำริดตอนปลาย
32